Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φιλοσοφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φιλοσοφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 9 Μαΐου 2016

Wolf, turtle and now crow...

From the early days of my childhood until around my 23rd year I felt the animal of guidance was the wolf for me. I still recall from my memory when I first saw the picture of this creature in a children's book. It felt so familiar, somehow I knew its existence forever. As a teenager I fantasized myself running among the trees with my long hair and transforming into a wolf. A big grey wolf. A wolf noble, a hunter and nature's balance keeper. Social and true to the pack. Fury and fluff. A rough side to help one survive and a soft side to help one communicate and bond with feelings and emotions. I searched for my pack but finally the wondering gave me some good seasons but at the end I was alone searching again...



There was a blank period with the fading wolf, especially my military days when I wished for a wolf chain breaker. I was and still am nobody's dog...

Then came another dream. A dream of ancestors and ruins with pillars, down the side of a mountain in a gorge. I saw my venerable, long dead, grandfather pointing me to a sea turtle swimming calmly through the serene waters of an ocean. Paradox as in every dream was the moment I stood upon a river and I decided to slow my pase when like a kind tutor the ghost of my grandfather remind me of the characteristics I had inherited and all the good things he have taught me. Then I decided there was a time for hard work but without pressure as success isn't permanent but good habits are. Like the turtle was set to live a thousand years as time is relevant too. Turtle was the stability in a very chaotic, from every aspect, period in my life. Hardened into the defensive cell with again a soft inner core I was able to deflect misfortune and continue to grow under pressure. Turtle was the escape from the static waters of life. 



Third phase, started I believe a few days now as I see crows everywhere and every time they do the same. They fly and sit in the lampposts on my left. This isn't the romantic crow of the past. This crow is the bird of the seer. The bird of the prophecy the bird of wisdom and intelligence. We might cheat a bit, play the trickster, the great joke. As life progresses and those who fear not death can get the benefits of this perspective. Crows, birds of Odin, Huginn and Muninn also know as thought and memory. In a crazy world that has forgotten to look deep inside may I be the wandering man with the stories to tell... my soul is old after all.



First I run hungry towards life, then I swim the slow flows and now I fly above, seeing things others cannot...

Πέμπτη 21 Μαΐου 2015

Οι 15 Ιδιότητες της "Ζωντανής" Δομής


Η εικόνα αυτή είναι πολύ ενδιαφέρουσα γιατί την βρήκα σε ένα βιβλίο που συνδίαζε την Αρχιτεκτονική των κτηρίων, με την κατασκευή καλού κώδικα και προγραμμάτων. Βέβαια αν κάτσει κανείς και το φιλοσοφίσει το θέμα περισσότερο τότε θα μπορεί να βρει αυτές τις δεκαπέντε δομές χρήσιμες και για κάτι άλλο... Σωστά μαντέψατε! Για την δόμηση του χαρακτήρα του.

The 7 Secrets of Success

1. Passion
2. Focus
3. Persistance
4. Mastery
5. Connections
6. Initiative
7. Luck

Κυριακή 10 Μαΐου 2015

Antichamber Quotes & Life Lessons

Every journey is a series of choices. The first is to begin the journey.

Patience has its own rewards.

Taking the first step can be harder than the rest of the challenge.

Many small obstacles can make for one large problem.

Some choices leave us running around a lot without really getting anywhere.

Live on your own watch, not on someone elses.

Failing to succeed does not mean failing to progress.

Some paths are clearer than others.

Some paths are straight forward.

A choice may be as simple as going left or going right.

The choice doesn’t matter if the outcome is the same.

If you don’t like where you’ve ended up, try doing something else.

When you return to where you’ve been, things aren’t always as remembered.

We fall down when there is nothing there to support us.

Building a bridge can get you over a problem.

Some hurdles are too high to jump over.

Life is full of ups and downs.

Connecting the pieces can solve a puzzle.

Life has a way of pushing us in the right direction.

The end may come before we were ready to get there.

Life isn’t about getting to the end.

It’s harder to progress if you’re leaving things behind.

The further we get, the less help we need.

Moving forward may require making the most of what you’ve got.

Some tasks require a lot of care and observation.

Taking one path often means missing out on another.

A path may not be right or wrong. It may just be different.

Look a little harder and you will find a way forward.

Venturing into the unknown can lead to great rewards.

If you’re only focusing on right now, you won’t have enough for later.

A dead end will only stop you if you don’t try to move through it.

Going a certain way may require building your own path.

There’s nothing wrong with taking shortcuts.

We often fall into things when we least expect.

What looks out of reach may only be a few steps away.

There are multiple ways to approach a situation.

When you’ve hit rock bottom, the only way is up.

Some outcomes are more favorable than others.

How we perceive a problem can change every time we see it.

The solution to a problem may just require a more through look at it.

Rushing through a problem won’t always give the right results.

Moving through a problem slower may help find the solution.

If you never stop trying, you will get there eventually.

Raw persistence may be the only option other than giving up entirely.

Some problems just come down to size.

A problem may only be difficult when you are missing the right tools.

What we’ve done before may impact what we can do next.

If you aren’t paying attention, you will miss everything around you.

Some choices can leave us running around in circles.

Splitting a problem up may help you find the answer.

What appears impossible may have a very simple answer.

If you lose sight of what’s important, it may not be there when you need it.

Too much curiosity can get the best of us.

Signs may be helping you more than you realize.

Understanding a problem requires filling in the pieces.

Small steps can take you great distances.

The path of least resistance is a valid option.

No matter how high you climb, there’s always more to achieve.

Falling down teaches us how to get up and try again.

The world rarely changes when we watch to see it happen.

Half way through is half way finished.

The problem may not be where you’re going, but how to get there.

New skills enable further progress.

Mastering a skill requires practice.

A little kind direction can get obstaces out of your way.

Solving a problem may require approaching it form a different angle.

Try hard enough and you will get to where you want to be.

Some doors will close unless we hold them open.

When you absorb your surroundings, you may notice things that you didn’t see before.

Dig a little deeper and you may find something new.

Attention to detail can lead to very rewarding outcomes.

Solving a problem may require using abilities that we didn’t realize we had.

Old skills are useful even after we have learned new ones.

The right answers may also be the most obvious ones.

Some obstacles are more stubborn then others.

Some things don’t have a deeper meaning.

The right decisions at the right time will get you where you want to go.

Some choices are only useful when we make them early.

With forethought, things have a way of just working themselves out.

Some challenges are far harder than they first appear.

To get past a problem, you may just need to keep pushing through it.

Getting to a solution requires cutting out what doesn’t work.

The further we explore, the more connected everything becomes.

A window of opportunity can lead to new places if you are willing to take a closer look.

The world looks different on the other side.

When you have enough resources, you can start growing more.

You can grow a garden anywhere.

The best solutions may still be the most primitive ones.

If you lead the way, others will follow.

Straightforward problems can often require roundabout solutions.

If you are missing information, it’s easy to be mislead.

When you look beyond the surface, there may be more to find.

Sometimes we only have just enough to get by.

When what you have is not enough, find ways to turn it into more.

Getting where we want may require jumping through some hoops.

Throwing yourself into things can take you to new heights.

Similar problems can have entirely different solutions.

Some events happen whether we want them to or not.

Old solutions can apply to new problems.

The consequences of one choice can cut us off from making others.

At times we need to view the world from someone else’s perspective.

Sometimes you need to be carried.

There comes a time when you can work your way through anything.

With more experience, previous challenges aren’t so difficult.

There’s no need to take apart what already works.

A few steps backwards may keep you moving forwards.

Obscure problems may require unusual solutions.

Getting to the end requires tying off the loose ends.

The world is always finding new ways to surprise us.

Sometimes we do things just to go along for the ride.

The more we complete, the harder it gets to find what we missed.

Some challenges exist just to test how much we know.

You can’t do everything yourself.

The world is full of secrets waiting to be uncovered.

Peeking behind the curtains lets us see how everything works.

Some problems can’t be solved until you’re more experienced.

We move on when there is nothing left to learn.

Complicated problems are easier when solved one step at a time.

We can appreciate the entire journey by looking back at how far we have come.

Every journey comes to an end.

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2015

Συνδέοντας την Αγάπη με την Δοτικότητα



"The degree of loving is measured by the degree of giving."
- Edwin Louis Cole


Αυτή η υπέροχη φράση συνοψίζει το κριτήριο που μαθαίνουμε όλοι στη ζωή μας κυρίως μέσα από εμπειρίες. Άλλοτε καλές και άλλοτε όχι και τόσο καλές. Η δυνατότητα μας να δίνουμε είναι αυτή που μας καθιστά σημαντικούς στις ζωές των άλλων και ιδίως αυτών που αγαπάμε. Αυτή είναι η μια πλευρά. Όμως πέρα από μια χειρονομία να μοιραστούμε το απόθεμα της πληρότητα μας με τους άλλους, η δοτικότητα, είναι και το φίλτρο μέσα από το οποίο μπορούμε να αποφύγουμε μεγάλες απογοητεύσεις.

Πως λοιπόν μπορούμε να κρατήσουμε ένα υπολογισμό ποσοτικό για αυτά που δίνουμε και αυτά που μας δίνουν; Η απάντηση είναι απλή. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την μνήμη μας και την κανονική αλλά και την συναισθηματική μιας και πολλές φορές μπορεί οι άλλοι να μας προσφέρουν αλλά εμείς να είμαστε σε άλλο μήκος κύματος, ή απλά σε μια κατάσταση που δεν μπορεί να λάβει και να χρησιμοποιήσει αυτό το δώρο. Δεν είναι κάτι κακό αυτό, είναι απολύτος φυσιολογικό μιας και όλοι περνάμε διαφορετικές ψυχολογικές φάσεις και ταυτιζόμαστε διαφορετικά κάθε φορά.

Το πρόβλημα της δοτικότητας εμφανίζεται κυρίως σε μια ομάδα ανθρώπων. Αυτούς που για κάποιο λόγο νιώθουν ένα συναισθηματικό κενό. Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι ακόμα και όταν βρίσκονται σε ένα ευνοηικό περιβάλλον ανάμεσα σε άτομα που μπορούν να προσφέρουν αγάπη, επικοινωνία κ.α. δεν είναι δυνατόν να τα λάβουν και να τα εσωτερικεύσουν. Έτσι η μόνη λύση είναι να προσπαθήσουν συνειδητά έστω και με μεγάλη προσπάθεια και έστω και για μικρό χρονικό διάστημα πέρα από τις ατομικές τους ελλείψεις να δώσουν κάτι στους άλλους. Με τον τρόπο αυτόν μπορούν με την θέληση τους και αφού πρώτα γνωρίζουν πιο είναι το πρόβλημα τους να αυτοεκπαιδευτούν ώστε να είναι πιο δεκτικοί στα πράγματα, συναισθήματα που μοιράζονται οι άλλοι μαζί τους. Αυτό είναι ένα μικρό βήμα προς μια πιο ευτυχισμένη ζωή.

Άρα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι για να λάβει κανείς αγάπη και συναισθήματα πρέπει πρώτα να μάθει να τα δίνει και αυτός να τα προσφέρει και να τα μοιράζει. Η εσωτερική αυθονία, αυτό το αόρατο κέρας της αμάλθειας είναι η πηγή που πρέπει κάποιος να γευτεί για να μάθει να αναγνωρίζει τα συναισθήματα.

Υπάρχει μια σχετική θεωρία - παράδειγμα που συμπληρώνει όλα τα παραπάνω. Είναι η θεωρία των δοχείων που αναβλύζουν. Κάθε άνθρωπος διαθέτει διαφορετικό μέγεθος δοχείου και διαφορετικά γεμίζει αυτό ανάλογα με την συναισθηματική κατάσταση του καθενός. Έτσι βλέπουμε πολλές φορές ζευγάρια να έχουν πρόβλημα δοτικότητας γιατί κάποιος μπορεί να δώσει περισσότερα απ' ότι ο άλλος μπορεί να δεχτεί. Σε αυτή την περίπτωση το άτομο με το μεγαλύτερο "δοχείο" για να μην υπερχειλήσει πρέπει να βρει τρόπο και να δίνει περισσότερα σε φίλους και οικογένεια για να έχει ισορροπία. Το άτομο με το μικρό δοχείο δεν θα πρέπει να αγχώνεται να ανταποδώσει περισσότερα απ' όσα μπορεί γιατί αυτό θα το αφήσει άδειο. Για ακόμα μια φορά συναντάμε το θέμα της ισορροπίας και το πόσο καταλυτικό ρόλο παίζει στο συναισθηματικό τομέα του ανθρώπου. Έτσι η επικοινωνία και η κατανόηση "Τι δοχείο, μπορεί να είναι ο σύντροφος μου;" μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους σε πιο απλές και πιο ευτυχισμένες στιγμές στην καθημερινότητα.

Όλοι χρειαζόμαστε να δίνουμε και να πέρνουμε κάτι ώστε να μην μείνουμε άδειοι ή να βρεθούμε σε εκρηκτικές καταστάσεις που έχουμε τόσο πολύ να δώσουμε που πνίγουμε τους άλλους. Ο δρόμος της αυτογνωσίας μπορεί να οδηγήσει σε πιο υγειής καταστάσεις. Μην φοβάστε να δίνεται γιατί και το δικό σας δοχείο θα γεμίσει ξανά είτε με βοήθεια είτε από μόνο του.

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2014

Πολεμιστές και Ποιητές


Κάποιοι είναι Ποιητες και καποιοι Πολεμιστες... Η Γυναίκα ψάχνει και τα δυο... Ενα σκληρό πολεμιστή με ευαίσθητη ψυχη αν θες...
Έναν που θα πολεμήσει μέχρι τελικής πτώσης για να την προστατέψει και έναν που θα τη στείλει στα ουράνια με λέξεις πλεγμένες σαν απο Αγγέλους.. Καθε Ποιητής ειναι Πολεμιστής και καθε Πολεμιστής ειναι Ποιητής. Το μόνο που εχει σημασια ειναι πως το βλέπει Αυτή... Οι άθλοι του Πολεμιστή είναι ποιήματα... Το ότι απαρνείται τη σωματική του ακεραιότητα για Αυτήν είναι ποίημα αυταπάρνησης και ωδή στην αγάπη από μόνο του... Η ζωη του Πολεμιστή είναι ένα άγραφο ζωντανό ποίημα που ο ίδιος "γράφει" με τις πράξεις του.. Ο Ποιητής είναι ο γενναίος Πολεμιστής με όπλο του την πένα... Γράφει τον πόνο και τη χαρά της ζωής... Πολεμά για την Αγάπη και τον Έρωτα... Δεν ενδίδει ποτέ στη μιζέρια της ζωης... Οσες φορές και αν πέσει θα σηκωθεί πιο δυνατός για να Την υμνήσει... Σε κάθε Ποιητή υπάρχει ένας Πολεμιστής και σε κάθε Πολεμιστή υπάρχει ένας Ποιητής... Όλοι τους χρειάζονται, όμως, μέσα τους θάρρος για να κρατάν στα χέρια τους την καρδιά της Γυναίκας... Είτε είναι τα τραχία, από τις μάχες, χέρια του Πολεμιστή είτε είναι τα ακούραστα δημιουργικά χέρια του Ποιητή...


~ Άψυχος ~

Σάββατο 9 Αυγούστου 2014

Ο κώδικας των Σιθ

"Peace is a lie, there is only passion.
Through passion, I gain strength.
Through strength, I gain power.
Through power, I gain victory.
Through victory, my chains are broken.
The Force shall free me."



Μπορεί να γνωρίζουμε τους Sith σαν κακά όντα στη σειρά Star Wars αλλά ο κώδικας τους στον δικό μας κόσμο είναι πιο ρεαλιστικός παρά ποτέ.

Η ειρήνη είναι ένα ψέμα σε ένα κόσμο που η καθημερινή του κατάσταση είναι ένας αγώνας για επιβίωση και ένας αόρατος οικονομικός πόλεμος που έχει αγκαλίασει τον πλανήτη τα τελευταία 100 χρόνια. Το πάθος μας για ζωή είναι το πρώτο και πραγματικό πάθος κάθε ανθρώπου.

Το πάθος λειτουργεί σαν καύσιμο και μας δίνει δύναμη να συνεχίζουμε και να προσπαθούμε μέρα και νύχτα για να έχουμε καλύτερη ζωή.

Μαζί με τις αποτυχίες αυτής της προσπάθειας έρχονται και οι επιτυχίες που μας ανεβάζουν και καθρεφτίζουν το τι είμαστε και τι μας αξίζει.

Μέσα από όλη αυτή την διαδικασία μαθαίνουμε τα όρια μας. Όρια που μπορούν να μεγαλώσουν και να μικρύνουν. Η επέκταση των ορίων σπάει τους περιορισμούς μας και μας οδηγεί στην ελευθερία!


Κυριακή 11 Αυγούστου 2013

Søren Kierkegaard

Η δεύτερη ιστορία μιλάει για ένα θέατρο όπου κάποια στιγμή έπιασε φωτιά στα παρασκήνια. Ο γελωτοποιός βγήκε έξω για να ειδοποιήσει τους θεατές ότι κινδυνεύουν. Εκείνοι γέλασαν πολύ πιστεύοντας ότι ο γελωτοποιός έκανε αστεία. Εκείνος τους το ξανά είπε με μεγαλύτερη έμφαση. Εκείνοι τότε γέλασαν ακόμα πιο πολύ. Σε μισή ώρα όλοι τους έγιναν κάρβουνο (έτσι μια μέρα θα καταστραφεί ο κόσμος φίλε μου. Μέσα στην τρελή χαρά σας όπου θα νομίζετε ότι σας λένε παραμύθια για να γελάσετε).

Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2010

Οι άνθρωποι είναι χωνιά

Οι άνθρωποι είναι χωνιά. Διαφορετικού διαμετρήματος και πεταμένα μέσα στο ποτάμι της ζωής. Όπως το χωνί φιλτράρει υλικά φερμένα έτσι κι ο άνθρωπος φιλτράρει τις εμπειρίες και τα ερεθίσματα που η ζωή του δίνει. Ανάλογα με το χωνί ανάλογη και η ποσότητα από το νερό που περνά και ανάλογα με την ποιότητα του φίλτρου του ο κάθε άνθρωπος κρατά ότι χρειάζεται. Τα υπόλοιπα περνούν. Βέβαια πάντα υπάρχει νερό σε αυτό το ποτάμι που δεν θα περάσει ποτέ μέσα από το προσωπικό μας χωνί.

Οπότε τι επιλογές έχουμε εμείς οι άνθρωποι? Να μείνουμε ίδιοι, ακίνητα χωνιά στο ίδιο σημείο? Να κυλήσουμε μαζί με το νερό άρα και να αλλάξουμε λίγο νερά και παραστάσεις? Μήπως όμως το ποτάμι είναι πάντα το ίδιο απλά όταν βρέχει φέρνει περισσότερα υλικά? Κι αν βγούμε στην θάλασσα? Με τόσα πολλά ρεύματα και τόση απεραντοσύνη τι θα πρέπει να κάνουμε τότε? Να αλλάξουμε το διαμέτρημα μας για να προσαρμοστούμε? Ή απλά να βουλιάξουμε σε βαθύτερα ρεύματα? Ποιος ξέρει?

Πάντως μόνο ένα είναι σίγουρο ότι η ζωή κυλά και δεν περιμένει.

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

Οι Κανόνες του Νίκου

"Ανθρώπους που δεν πίνουν μην τους εμπιστεύεσαι ποτέ.Σημαίνει ότι κρύβουν πολλά."

"Πάντα υπάρχει τόσες λύσεις όσα και τα προβλήματα. Άπειρες."

"Αν θες να πας δεξιά, στρίψε αριστερά." & "Αν θες να πας πίσω, πάνε μπροστά."

"Για σχέσεις προτιμώ ανθρώπους που έχουν κάνει τις βλακείες τους. Γιατί είναι πολύ πιθανό να ήρθε η ώρα τους να σοβαρέψουν. Ενώ οι "σεμνοί" και πάντα υπό έλεγχο άνθρωποι είναι σίγουρο ότι κάποτε θα κάνουν τις βλακείες που δεν έχουν κάνει ακόμα."

"Αν θες να αγαπήσεις τους ανθρώπους να είσαι έτοιμος μια μέρα να τους μισήσεις κιόλας."

"Αν δεν είσαι έτοιμος να πεθάνεις, μην περιμένεις και να ζήσεις."

"Κάθε επιτυχία, θέλει και μια θυσία."

"Για να βρει κανείς την αλήθεια υπάρχει ένας και μοναδικός τρόπος. Αλλά αυτός οδηγεί στην τρέλα."

"Τα πάντα είναι σε ζευγάρια για να υπάρχει κίνηση και ισορροπία. Τίποτα δεν είναι απόλυτο αλλά υπάρχει η ανάγκη για συγκεκριμένες έννοιες. Τα πάντα είναι σχετικά."

Νίκος Βασιλειάδης - 2010

Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010

Απόλυτη Συνειδητότητα

Η συνείδηση είναι μια ποιότητα του νου, αλλά όχι η ολότητα του νου, που μπορεί να είναι ταυτόχρονα τόσο συνειδητός όσο και ασυνείδητος. Ο νους από τη φύση του είναι όργανο διπολικότητας ( υποκείμενο-αντικείμενο). Θα είναι πάντα συνείδηση κάποιου πράγματος και θα υπάρχει πάντα κάποιος που είναι συνειδητός.

Δεν έχει σημασία πόσα χρόνια ζει κανείς πάνω σε αυτή την Γη. Σημασία έχει το πόσο πολύ κάποιος επιδιώκει να μάθει την αλήθεια για τον εαυτό του, την ίδια του την ύπαρξη. Αλλά στο κάτω κάτω τι είναι αυτή η πολυπόθητη αλήθεια? Πότε αποκτά νόημα, πότε ουσία. Κανείς λένε ότι δεν ξέρει. Μήπως όμως αυτός που γνωρίζει δεν θέλει να πει?

Όλη μου την ζωή μέχρι τώρα μια φλόγα έκαιγε μες την ψυχή μου και μ' έσπρωχνε να αναζητήσω το "πώς" και το "γιατί". Άλλοτε μέσα από την φιλοσοφία άλλοτε μέσα από τους στίχους. Όμορφος κάθε δρόμος. Μα κάποτε όλα τα ωραία τελειώνουν. Ίσως για να αρχίσουν νέα ωραία. Και τι είναι το ωραίο χωρίς την ασχήμια, αναρωτήθηκα κάποτε!? Γιατί υπάρχει αυτός ο ατέλειωτος δυισμός στα πάντα μέσα? Στο τέλος η απάντηση σε όλα τα ερωτήματα μου αποκαλύφθηκε. Η απατηλή φύση μας, η πραγματική φύση του κόσμου στον οποίο ζούμε, και ναι αυτόν λέω που αντέχουμε.

Βλέπεις αγαπητέ αναγνώστη. Μόνο όταν κανείς ισορροπήσει μεταξύ τρέλας και λογικής μπορεί να δει και με τα δυο του μάτια την αλήθεια. Αυτή την ολότητα...

Αλήθεια λοιπόν είναι τα πάντα. Όπως εμείς είμαστε τα πάντα. Είμαι ο κλέφτης, ο φιλόσοφος, το κάθαρμα κι ο Άγιος. Μαζί ταυτόχρονα. Αλλά εσύ μπορείς μόνο την μια μου πλευρά να δεις. Όχι δεν φτες! Απλά δεν μπορείς. Είμαστε περιστρεφόμενοι δερβίσηδες όλοι μας. Ψεύτες και Ειλικρινείς. Και θα έρθει μια μέρα θα δεις ότι όλοι οι διαχωρισμοί μας έχουνε μόνο πρόσκαιρο νόημα. Μιας και όλοι θα πεθάνουμε. Αλλά ούτε αυτό είναι απόλυτο γιατί τα σωματίδια μας κάτι άλλο θα γίνουν. Ένα φυτό μια μέλισσα, μια αγελάδα ίσως ακόμα και ένας άλλος άνθρωπος που θα κουβαλήσει αυτός τον σταυρό μας. Την μνήμη μας από φως και νερό. Ξέρεις υποθέτω πως το φως διαστρεβλώνεται μες την θολή υφή του νερού. Και είμαστε κι εμείς νερό. κοντά 75% από αυτό της βροχής. Το υλικό της διαφυγής. Βρες την αλήθεια την υποκειμενική κι αυτή θα γίνει μια και πραγματική. Όσα λέω κι όσα γράφω ποτέ θε να τα ξεπεράσω. Τώρα που φωτιστικά που ... κάηκα από αυτό τον ήλιο τον λαμπρό σαν να μουν κάποτε κι εγώ ένας άλλος Ίκαρος....


Αναρωτιέμαι πια μούσα υβριδική μου δίνει τούτη την στιγμή αυτή την ανάμνηση την θολή που και φιλοσοφία είναι μα και ποίηση ακριβή...οπότε μάλλον γι' αυτό πρέπει να αποφασίσεις ΕΣΥ.

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010

Θάνατος

Λίγο πολύ όλοι οι άνθρωποι σε διάφορες φάσεις της ζωής τους αναρωτιούνται και στοχάζονται πάνω στον θάνατο ή σε παρόμοια θέματα απώλειας.Προσωπικά μετά από καιρό κατάφερα να συμβιβαστώ με αυτό το θέμα και να το βλέπω με θετική οπτική ώστε να μην με ανησυχεί ή να με τρομάζει.Όμως τις τελευταίες μέρες νιώθω παράξενα.Όλα είναι καλά στην ζωή μου δεν έχω κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα αλλά νιώθω ότι κατά κάποιο τρόπο πεθαίνω.Παράξενο?Είναι σαν μια χαζή διαίσθηση ριζωμένη μέσ' την καρδιά μου και δεν ξέρω τι να κάνω.Ίσως είναι άλλος ένας παράξενος μηχανισμός της φύσης, ίσως είναι το ερέθισμα ή ένα κίνητρο να βρω ζωντάνια ξανά μιας και άρχισα να την χάνω λόγο ρουτίνας και μιας δόσης μοναξιάς εδώ και κάποιο καιρό στην ζωή μου.Έχω φίλους και πάρα πολλούς γνωστούς αλλά πολλές φορές νιώθω ότι κάτι λείπει.Ακόμα και στα μαγαζιά ώρες ώρες νιώθω ότι θα έπρεπε να βρίσκομαι κάπου αλλού.Αλλά τέλος πάντων ας επιστρέψω στο κύριο θέμα, θάνατος.

Είχα διαβάσει κάποτε ότι οι άνθρωποι ακόμα και ζωντανοί μπορούν να είναι νεκροί μέσα τους όταν παύουν να νιώθουν, να αγαπούν και να ερωτεύονται.Οπότε λοιπόν ο ψυχικός θάνατος έρχεται πάντα πριν τον φυσικό.Δεν πιστεύω ότι έχω πάθει κάτι τόσο έντονο αλλά είναι σαν αρρώστια όλο αυτό.Να ξέρεις ότι είσαι καλά αλλά κάπου μέσα σου κάτι να κατατρώει την ενέργεια σου και να είσαι μουντός σαν τον καιρό και χειρότερα.Παράξενα πράγματα αυτοί οι άνθρωποι τελικά.

Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010

Univeral Rules

Everything is gainning meaning and purpose from its opposite.Creating space within the limits but at the same time surpass them.Because to define limits you have to go further.This is linear space.

If we put time we can move like a wave.In a space between opposites sometimes reaching limits some times surpassing them.But with ups and downs,rises and falls.Then we have movement.

And finally if we want to synchronize this one being,system,human,life and everything with other beings we come to 3D space and due to too much space that cannot be ordered correctly we have multi-dimentions.

Life and Death is just a diagram that slowly turnes(one lifetime).Our capacity for activity is daily time.Sleep time.And everything has time.We are moving inside the space of the opposites.Feeling,fighting,relaxing and generally reacting.We as being are a multidiagram of many things.If we zoom out the picture we are a moving dot upon a line that is not fully drawn but is drawing before we reach the end.Even with our death the line does not stop because our memory remains until nobody knows we existed.Then our space is freed for new lines to grow or born.

Σάββατο 10 Ιουλίου 2010

Δόμηση

Ένας άνθρωπος κάποτε βρέθηκε μόνος τους στις ερημιές.Και σαν έφτασε η νύχτα προσπάθησε να βρει κατάλυμα αλλά δεν μπόρεσε οπότε έμεινε ξύπνιος μέχρι το πρωί.Δεν ξεκουράστηκε όσο έπρεπε.Είπε ο άνθρωπος από μέσα του ευτυχώς που έζησα και δεν αρρώστησα καν,αλλά πρέπει να βρω υλικά να φτιάξω ένα σπίτι.Έτσι μάζεψε ξύλα και με όση δύναμη του απόμεινε έχτισε ένα μικρό στέγαστρο ίσα ίσα για να μην βρεχόταν αν βρέξει και για να μην τον πιάνει ο αέρας.Ο άνθρωπος αυτός ευτυχώς ήταν προνοητικός γιατί αλλιώς θα έπρεπε να βραχεί από τη βροχή και τότε να σκεφτεί ότι αυτό μπορεί να επηρέαζε την υγεία του.Την άλλη μέρα ο άνθρωπος σκέφτηκε ότι εφόσον έφτιαξε αυτό το μικρό κατάλυμα θα έπρεπε να φτιάξει κάτι που θα του επέτρεπε να κινείτε περισσότερο.Οπότε έχτισε μέσα σε κάποιες μέρες μια καλύβα δίπλα στο αρχικό προστατευτικό του γιατί χρειάστηκε μέρες να τελειώσει την κατασκευή του.Μετακινήθηκε στην καλύβα όταν αυτή ετοιμάστηκε και από τότε που βολεύτηκε έγινε απρόσεχτος σε ότι βελτίωση έκανε.Οπότε μια μέρα η καλύβα έπεσε και τον πλάκωσε και όλα μηδενίστηκαν.

Έτσι ακριβώς είναι και ο κόσμος.Χρειάζεται σταδιακό σχεδιασμό και ομαλή μετάβαση από το τίποτα στο κάτι.Αλλιώς ότι γίνεται είναι μια προχειροδουλειά η οποία μια μέρα θα μας πλακώσει.Και άντε πάλι απ'την αρχή.

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

Η διαδικασία ανανέωσης της Αντίληψης μέσω της σύγκρουσης

Η έπαρση ή η προσωρινή αλαζονεία ενός συγκροτημένου ανθρώπου μπορεί να φέρει σύγκρουση.Η σύγκρουση με την σειρά της τριβή,σύγκριση και ανανέωση.Όταν ολοκληρωθεί η σύγκρουση ο συγκροτημένος άνθρωπος είναι πάλι ταπεινός.Έτσι θα σκεφτεί τα λάθη του και θα διορθώσει τις αδυναμίες του.Και ο κύκλος συνεχίζεται για πάντα ώστε ο άνθρωπος να ανακαλύψει την πραγματικότητα του σύμπαντος και όχι αυτή του μικρόκοσμου του.

Σημειώσεις:
1)Η σύγκρουση σοκάρει και ξεβολεύει αυτούς που ζουν στον μικρόκοσμο τους.
2)Η σύγκρουση είναι θεμελιώδης διαδικασία του σύμπαντος υπεύθυνη για κάθε δημιουργία και καταστροφή.Μιας και το πιο σταθερό πράγμα στο σύμπαν είναι η αλλαγή.
3)Η εναλλαγή της αλαζονείας και της ταπεινότητας είναι ένδειξη ικανότητας προσαρμογής και τις πιο πολλές φορές οδηγεί σε συνειδητοποίηση καταστάσεων.
4)Η διαδικασία αυτή δεν επηρεάζεται ή περιορίζεται από την κρίση του ατόμου.Αντιθέτως το βοηθά να περάσει από την υποκειμενικότητα στην σχετική αντικειμενικότητα.

Ego

Είμαι ένας φιλόσοφος δίχως αναγνώριση είμαι "μικρός" και κανείς δεν με παίρνει στα σοβαρά. Αλλά τι είναι σοβαρότητα; Ποιος μπορεί ή έχει την αυθεντία να προσδιορίσει αυτή την λέξη. Πολλές φορές επειδή σκέφτομαι με αγνοούν,με κοροϊδεύουν και σίγουρα δεν με καταλαβαίνουν. Άνθρωποι...βγήκα από την σπηλιά και είδα τον Ήλιο αλλά είμαι μόνος...
Μεγάλο και βαρύ το τίμημα αυτό. Να θες να ελευθερώσεις ανθρώπους που έχουν συνηθίσει στην σκλαβιά και να ξέρεις με τον νου και όλες τις αισθήσεις ότι η κατάσταση είναι λάθος και πρέπει να αλλάξει.Θα φάω όλη μου τη ζωή να ψάχνω αυτό το "παραθυράκι" και μια μέρα ελπίζω είτε εγώ είτε η κληρονομιά μου να οδηγήσουν τους ανθρώπους στην γη του Ήλιου...

Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010