Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συμπτώσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συμπτώσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 9 Μαΐου 2015

Η κατάρα του Μπετονιού

Θεσσαλονίκη, 9 Μαϊου 2015

Τέσσερις φίλοι αποφασίζουν να επιστρέψουν στην Ξάνθη μετά από ένα γαμάτο live Blind Guardian...

Mέσα στην πόλη ακόμα οι τέσσερις θυμούνται και χαζογελούν (που να 'ξεραν) με την περιπέτεια που είχαν φίλοι τους μερικές μέρες πριν, πηγαίνοντας σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα, όπου όταν πήραν τον δρόμο της επιστροφής σχεδόν έμειναν από βενζίνη. Επίσης μιας και το θέμα ήταν θα live κορόιδεψαν την εμφάνιση του τραγουδιστή των Avatar που έπεινε μπύρα από ένα μπιτόνι πετρελαίου πριν μερικά χρόνια... και κάπως έτσι έπεσε πάνω τους η κατάρα του μπετονιού!



Βγαίνοντας από την πόλη λένε να βάλουν βενζίνη αλλά για να μην βγουν πολύ εκτός δρόμου λένε ότι μπορεί να βρουν και κάνα βενζινάδικο με πιο φτηνή τιμή προς τα έξω. Η γκαντεμιά της βραδιάς έχει ήδη αρχίσει με κάτι πολύ απλό. Όλα τα φανάρια που έβρισκαν ήταν κόκκινα, ή μάλλον καλύτερα γινόταν κόκκινα όταν τα έφταναν. Μήπως ήταν αυτό ένα σημαδί?

Καθώς η αναζήτηση για βενζινάδικο είχε από ώρα ξεκινήσει, αποφάσισαν να δοκιμάσουν την τύχη τους στην πρώτη πινακίδα που βρήκαν για έξοδο από την Εγνατία στα Λαγκαδίκια και στο χωριό "Προφήτης". Έτσι ο Νικ aka "GPS" που καθοδηγούσε τον άλλο οδηγό Νικ aka "The Driver" είπε το εξής μετά από μια πινακίδα που έλεγε ότι υπάρχει βενζινάδικο στα 500m: "Φαντάζεστε να δούμε στα 500 μέτρα πινακίδα που να λέει βενζινάδικο στα 3 χιλιόμετρα!"... και έτσι κι έγινε! Φτάνει το αμάξι μετά από πολλές στοφές στους creepy και άδειους επαρχειακούς δρόμους που μόνο αλεπούδες! περνάνε τα βράδια σε ένα αρχαίο βενζινάδικο και λίγα μέτρα μετά από την είσοδο του υπάρχει όντως η περίφημη πινακίδα της προφητίας! Βενζινάδικο στα 3 χιλιόμετρα! Αναστροφή και πίσω.

Γελάει η παρέα και λένε εντάξει δεν μπορεί το επόμενο θα είναι ανοιχτό. Το ταξίδι συνεχίζει και ο επόμενος κοντινός προορισμός είναι η Ασπροβάλτα. Εν το μεταξύ δεν υπάρχει ψυχή στους δρόμους και το σκηνικό άνετα θα μπορούσε να είναι ταινία τρόπου τους Stephen King. Ασπροβάλτα λοιπόν και αφού είχαν δοκιμάσει το διαδίκτυο και κάθε εφαρμογή που σχετιζόταν με βενζινάδικα στο Android. Τίποτα. Τιμές βρήκαν αλλά κανένα που να διανυτερεύει εκεί κοντά. Βγαίνουν και Ασπροβάλτα τίποτα. Οπότε ξανά στον δρόμο.

Ν.Κερδύλια ο επόμενος προορισμός και καθώς συζητάνε λένε σιγά μην είναι ανοικτό και το επόμενο και μόλις το περνάνε βλέπουν φώτα! Δεν μπορεί τόση ατυχία; Δεν υπήρχε επιστροφή πια. Έπρεπε να βάλουν της ελπίδες τους και να προχωρίσουν. Πέρασαν και τα κερδύλια. Μπήκαν μέσα στην μικρή πεδιάδα στο πλάι του Παγγαίου όπου και εκεί ένας αυτόματος πωλητής πήγε να τους φάει λεφτά μιας και το στόμιο του ήταν ένα απίθμενο κενό και το σύστημα δεν λειτουργούσε. Για μια στιγμή οι παρέα σκέφτηκε να παρατήσει αυτό τον άθλο και να καβαλήσει ένα διερχόμενο λεωφορίο με προορισμό την Κομοτηνή αλλά τελικά συνέχισαν μέχρι την Καβάλα.

Όπου φυσικά και εκεί μετά από 10 βενζινάδικα δεν βρήκαν κανένα ανοικτό και ένα που είχε μόνο αυτόματο πωλητή δεν έπρνε τα χρήματα! Φυσικά όμως ο ιδιοκτήτης είχε φροντήσει για την διασκέδαση των φίλων... ηχεία με τέρμα λαϊκά στις 4:30 το πρωί. Βενζίνα... πουθενά. Η αποστολή έμοιαζε με Mission Impossible καθώς κρύος ιδρώτας περιέλουζε τον οδηγό που προσπαθούσε να τα καταφέρει ώστε να φτάσουν μέχρι τον Νομό Ξάνθης όπου εκεί σίγουρα θα έβισκε τουλάχιστον 2-3 ανοιχτά επί 24 ώρου βάσης βενζινάδικα. Κάπου εκεί ήταν που ένα από τα άλλα παιδιά ονόματι Χριστόφορος ανέφερε την ιστορία του Αγίου Χριστοφόρου προστάτη των οδηγών. Έτσι ακόμα κι εγώ ο άθεος χρονικογράφος αυτού του κοσμοιστορικού συμβάντος πίστεψα ότι μια ανώτερη δύναμη τσούλησε το αμάξι αυτό στην ασφάλεια του καταραμένου Νομού. Κατάρα με κατάρα μάλλον αλληλοεξουδετερώνονται.

Επιτέλους Βανιάνο και Πετροχώρι σωθήκαμε! Το "Las Viadas" είναι ανοικτό. Το αμάξι τρώει κυριολεκτικά τις τελευταίες σταγώνες βενζίνης και το αμάξι ίσα που μπαίνει μέσα στον σταθμό. Refuel and ready to go! Η κατάρα έσπασε μετά από πολλά βενζινάδικα και τον τρόμο στον δρόμο. Ερημιές και κιτρινοπά φώτα άρχισαν να χάνοντε καθώς μπροστά τους είδαν την "Mordor"(ονομασία της Ξάνθης από τους ντόπιους γιατί το ρολόι και ο καιρός θυμίζουν LOTR) να ορθώνεται.

P.S. Το GPS έδειχνε "Όλο ευθεία"! :P

THE END




Τρίτη 19 Αυγούστου 2014

Το μήνυμα

Καλοκαίρι σε κάποια καυτή αμμουδιά ενός ελληνικού νησιού. Μια όμορφη ξεκούραστη μέρα για όλους με μπάνια και καλή παρέα. Η ώρα είχε περάσει και η φωτιά κόντευε να σβήσει ο ήλιος θα ανέτειλε σε λίγο. Όλοι ετοιμαζόντας να φύγουν, ένα ζευγάρι αποφάσισε να κάτσει και να δει την ανατολή της νέας μέρας. Λίγα εκατοστά από εκεί που έκατσαν, πριν ο ήλιος φανεί, κάτι φάνηκε να εξέχει από την άμμο. Ένας από τους δυο πήγε και το μάζεψε. Ήταν ένα γυάλινο μπουκάλι με ένα μήνυμα μέσα σου. Άνοιξαν το καπάκι και ξεδίπλωσαν το χαρτί...



"Αγαπητέ άνθρωπε,

αγαπητέ ξένε που διαβάζεις τώρα αυτό το μήνυμα, θέλω να σε ευχαριστήσω και ας μην σε ξέρω για την λύτρωση που μου φέρνεις μέσα από αυτό το χαρτί. Απόψε θα είσαι εσύ ο έμπιστος φίλος μου. Αυτό που κρατάς στα χέρια σου είναι οι σκέψεις μου μια Αυγουστιάτικη νύχτα που η καρδιά μου παραλίγο να εκραγεί. Είμαι διακοπές σε ένα νησί μετά από καιρό και ξεκουράζομαι με φίλους, τριγυρνάμε, γνωρίζουμε κόσμο και περνάμε καλά. Μια μέρα εμφανίζεται μια κοπέλα. Μια ομορφία που εντυπώθηκε μέσα μου για πάντα θαρρώ. Την βλέπω παντού, όπου και αν πάμε. Τυχαίο δεν ξέρω. Σαν κάποιο κρυφό μήνυμα να μου στέλνει το σύμπαν. Σε ένα εστιατόριο που τρώγαμε εμείς εμφανίστηκε και αυτη με την συνοδεία της. Έριχνα κλεφτές ματιές και δεν μπορούσα να ξεκολλήσω από τα λακάκια που έκαναν τα μάγουλα της όταν χαμογελούσε και την τρομερή γαλήνη που είχαν τα μάτια της. 'Ελαμπε. Δεν είχα πια όρεξη για τροφή. Αυτή ήταν το νέκταρ και η αμβροσία. Έπρεπε να γευτώ την γλυκιά γεύση αυτών των χειλιών. Να γλύψω, να δαγκώσω και να καταπιώ αυτή την γλυκιά σάρκα.

Λίγες μέρες μετά γνωριστήκαμε σε κάποια κοινή παρέα. Την μέρα της Πανσελήνου 19 Ιουλίου. Θέε μου πόσο τυχαιρός νιώθω γι' αυτό το δώρο. Περάσαμε τα επόμενα δύο βράδια μιλώντας με ένταση και πάθος. Είχαμε κοινά, αλλά αυτό δεν ήταν το νόημα. Οι συζητήσεις ήταν τόσο μαγικές. Φλέρτ σαν φωτιά έπεφτε από τον ξάστερο ουρανό σε κάθε μας λέξη σε κάθε μας ματιά. Ήξερε πολλά πράγματα, διάβαζε ότι βιβλίο έπεφτε στα χέρια της. ήταν απλά καταπληκτική. Απορώ πως και δεν συναντήθηκαν ποτέ οι δρόμοι μας νωρίτερα. Κατάφερε να κάνει το μυαλό μου 1000 στροφές. Με τρέλαινε. Αυτή  ήταν η μία και μοναδική είμαι σίγουρος πια.

Χτες το βράδυ μετά από ένα νυχτερινό μπάνιο καθώς καθόμασταν σε στην αμμουδιά μόνοι της μίλησα για αυτά που έκαιγαν την καρδιά μου. Άνοιξα την πύλη των συναισθημάτων μου και την προσκάλεσα. Με κοίταξε με συμπάθεια και φάνηκε να κοκκινίζει. Σίγουρα τις είχαν πει πολλοί τέτοια λόγια αλλά ποτέ κανείς με τέτοιο πάθος με τέτοια ζέστη. Αν και γεμάτος ανασφάλεια και αμφιβολία όποια αντίδραση και να είδα νομίζω είναι θετική. Χωριστήκαμε με ένα απλό φιλί και μια αγκαλιά, γιατί με σταμάτησε και είπε να μην βιάζομαι. Αλλά φίλε δεν αντέχω, θέλω απλά να χαιδέψω τα καστανόξανθα μαλλιά της, να περιδιαβώ με τα δάχτυλα μου τους ώμους και τα μακρυά χέρια της. Να αγγίξω απαλά με τα χέρια μου την μέση της και να χορέψω μαζί της. Ναι να χορέψω, εγώ που ποτέ δεν ήθελα που ποτέ δεν μου άρεσε ο χορός τώρα θέλω να βρω κάθε τρόπο να εκφραστώ. Γι' αυτό τον λόγο τώρα γράφω αυτό το γράμμα το οποίο θα πετάξω στην θάλασσα με τελετουργικό τρόπο. Έχω τόσα πολλά συναισθήματα μέσα μου, μα τόσα πολλά.

Ετοιμάζομαι να την συναντήσω τώρα. Μου είπε πως θέλει να μιλήσουμε. Ακούστηκε σοβαρή μέσα μου παλεύουν η αμφιβολία και ο πόθος. Θα κάνω τα πάντα για να καταφέρω να κερδίσω μια θέση στην καρδιά της. Τα πάντα. Δεν έχω νιώσει ποτέ πριν τόσο δυνατή παρόρμιση. Το ένστικτο μου σαν πυξίδα χωρίς προσανατολισμό. Θα τα ρισκάρω όλα.

Αντίο και καλή τύχη!

Β. Κ"

Το γράμμα φαινόταν παλιό. Στην πραγματικότητα σχεδόν όλο ήταν γραμμένο στην καθαρεύουσα. Κιτρινισμένη η σελίδα. Λίγο παράξενο για να είναι ψεύτικο. Το ζευγάρι γεμάτο απορία ήθελε κατά κάποιο τρόπο να μάθει το τι έγινε μετά σε αυτή την ιστορία. Το μυστηριώδες γράμμα τους είχε ανοίξει την όρεξη για έρευνα. Το πρώτα πράγμα που σκέφτηκαν ήταν να δουν ποια χρονιά ήταν η πανσέληνος που συναντήθηκαν οι δύο νέοι του γράμματος. Όμως έμελε η αναζήτηση τους να τελειώσει όσο ξαφνικά άρχισε... η Πανσέληνος εκείνη ήταν δυστυχώς το 1940...


Τρίτη 14 Απριλίου 2009

Άνοδος στην Εξουσία & Συμπτώσεις

Μετά από μια πετυχημένη συζήτηση που είχα με φίλους μου πριν λίγο καιρό συνειδητοποίησα κάτι συνταρακτικό.Οι μεγάλοι ηγέτες των παλιών αλλά και σύγχρονων "αυτοκρατοριών" δεν είχαν γεννηθεί στο ίδιο το κράτος που οδήγησαν στην δόξα!!!!Λέτε να μην είναι μια απλή σύμπτωση???

1.Joseph Stalin(Γεωργιανός) - Ρωσσία

2.Adolf Hitler(Αυστριακός) -Γερμανία

3.Napoleon Bonaparte(Κορσικανός) - Γαλλία

4.Barack Obama(Αφρικάνος στη Χαβάι γεννημένος) - Αμερική

5.Mέγας Κωνσταντίνος(Ρωμαίος) - Βυζάντιο

6.Μέγας Αλέξανδρος(Μακεδόνας) - Ελληνιστικό Βασίλειο(Βασιλειάς,Φαραώ)

7.Μοχάμετ Άλι(Αλβανός γεννημένος στην Καβάλα) - Αίγυπτος

8.Σαλαντίν(Κούρδος) - Ένωσε τον Μουσουλμανικό Κόσμο εναντίον των Σταυροφόρων

9.Μουσταφά Κεμάλ(Οθωμανός γεννημένος στη Θεσσαλονίκη) - Σύχρονη Τουρκία

10.Ιωάννης Καποδήστριας(Γεννημένος στην Κέρκυρα υπό Βενετική Κατοχή) - Πρώτος Κυβερνήτης της Ελέυθερης Ελλάδας


Μήπως τελικά η ιστορία επαναλαμβάνεται???