Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010

Σάββατο 19 Ιουνίου 2010

When Dreams die and colors fade away...

Αδειανά τα δωμάτια της καρδιάς για καιρό
δεν μπαίνουν πια ηλιαχτίδες...

και η αίσθηση της μοναξιάς όλο και θεριεύει
η αναζήτηση της ευτυχίας μοιάζει μια ματαιότητα
κι εγώ είμαι πάλι εδώ άλλο ένα βράδυ να θρηνήσω
την χαμένη ικανότητα του να αγαπάς και να αγαπιέσαι
έχω σβήσει πολλές δημοσιεύσεις που δεν έγιναν ποτέ
όπως τα ποιήματα που έκαψα κάποτε...

Κενότητα...άσπρη σαν το χαρτί ενός άγραφου βιβλίου
που όσες φορές κι αν δοκιμάζεις να γράψεις πάλι
άγραφο μένει

Μισώ την λογική αυτή την ψυχρή και υπολογιστική
που έχει κάνει κατάληψη στο μυαλό μου και κυβερνά
θέλω μια επανάσταση!
Ένα βίαιο ξέσπασμα συναισθημάτων να σάρωση το κορμί
όπως άλλοτε και της δόξας η μανία να γίνει αγάπη τρυφερή

Νιώθω ότι γράφω σαν αναπτήρας.Τη μια βγάζω φλόγα την άλλη σπίθες ή τίποτα.Σαν μπουκωμένη μηχανή αυτοκινήτου που χρειάζεται συντήρηση.Δεν γράφω άλλο...αν και το θέλω σήμερα δεν μου βγαίνει.Αν και το χρειάζομαι η μούσα δεν μου κάνει την χάρη και δέσμιο με πετά στα κάτεργα για άλλη...μια...φορά...

Η χρησιμότητα της Σύγκρουσης

Πόλεμος, Επανάσταση, Αψιμαχία, Λογομαχία, Σύγκρουση!

Αν και οι άνθρωποι φοβούνται πολλές φορές να ξεβολευόταν ή να χαλάσουν την "ζαχαρένια" τους η σύγκρουση είναι απαραίτητη και χρήσιμη.

Η σύγκρουση καθορίζει το ποιος έχει την δύναμη να ηγηθεί. Καθορίζει το ποιος έχει περισσότερη θέληση να ζήσει και ποιος να πεθάνει.Η ικανότητα του να ξεβολεύει, να προβληματίζει να φοβίζει και να ανακατατάσει πράγματα βρίσκεται και στα πρωτόνια και στα ηλεκτρόνια που αλλάζουν στιβάδες και μετουσιώνονται σε άλλα στοιχεία.Το ίδιο γίνεται και με τους πλανήτες που στέκονται σε τροχιές και αντιστέκονται στην εντροπία της κατάρρευσης. Η σύγκρουση είναι η αόρατη κρίση του σύμπαντος. Η πιο δημιουργική δύναμη που υπήρξε ποτέ και η πιο καταστροφική. Ίσως η πιο ακρέα μα ταυτόχρονα η πιο κομψή μορφή εξισορρόπησης των πραγμάτων. Ο ίδιος ο έρωτας ή sex είναι κι αυτό μια βίαιη πράξη μια σύγκρουση.Μια πάλη μεταξύ διαφορετικών φύλων και ενεργειών. Αλλά αυτή η σύγκρουση δημιουργεί ζωή. Ίσως αυτή η συγκέντρωση ζωικής ενέργειας είναι και το κλειδί της δημιουργίας ζωής. Γι'αυτό δεν μπορούμε από το 0 να δημιουργήσουμε ζωή στο εργαστήριο. Αν έχουμε την ύλη (κύτταρα) μας λείπει η ενέργεια.

Ακόμα και μια σύγκρουση είναι ένας πόλεμος(άνθρωπος εναντίον ανθρώπου) ή μια φυσική καταστροφή(άνθρωπος εναντίον περιβάλλοντος) και υπάρχουν θύματα αυτό είναι επίσης μια εξισορρόπηση. Εξισορρόπηση ζωικής ενέργειας και ύλης.Αν υπήρχε πάντα ειρήνη και ισορροπία τότε μόνο θα δημιουργούνταν πράγματα και ο κόσμος θα κατέρρεε το ίδιο ισχύει αν όλα πέθαιναν.Και στις 2 φορές υπάρχει ανυπαρξία.Η σύγκρουση σε κάθε τις μορφή είναι αναγκαστική εξισορρόπηση συστημάτων.

Για όσους βαριούνται να διαβάσουν το προηγούμενο άρθρο



Το "ΕΓΩ" είναι κάθε τουβλάκι Lego.
Το "ΕΜΕΙΣ" είναι το σύνολο και αυτό το όμορφο οπτικό αποτέλεσμα.

Αν ο καθένας κάνει ότι θέλει τότε δεν υπάρχει ούτε τέχνη ούτε αρμονία ούτε θα στηνόταν αυτό.Όλα θα ήταν πεσμένα κάτω τα κομμάτια και δεν θα είχαν ούτε ύψος ούτε μορφή.

Δεν χρειάζεται να λέμε "Εγώ είμαι το τουβλάκι στο πρόσωπο άρα όλοι με βλέπουν και είμαι πιο σημαντικό." γιατί υπάρχουν τουβλάκια που δέχονται πιο μεγάλη πίεση αλλά αντέχουν.Εκείνα αν αφαιρεθούν θα γίνει μεγαλύτερη ζημιά αν αφαιρεθεί κάτι από το πρόσωπο. Όπως και να 'χει πάντως ότι και αν αφαιρεθεί το έργο θα είναι ημιτελές.

Οι άνθρωποι είναι σαν τα Lego.Ίδιοι αλλά σε άλλες θέσεις πίεσης με άλλες όψεις.
Για να πάρουν μορφή θέλουν συντονισμό.Και από μόνα τους να ενωθούν αλλά και κάποιος να τους δείξει πως μοιάζει αυτό που φτιάχνουν.

Αυτό είναι το πρόβλημα και της εξουσίας που θα έπρεπε να παίζει τον ρόλο του συντονιστή.Ενώνει Lego δίχως προεξοχές για να γαντζωθούν μεταξύ τους.Το δημιούργημα παρ όλη την προσπάθεια είναι καταδικασμένο να πέσει.